Terminaal ziek

Als je voelt, weet of te horen krijgt dat het einde nadert, heb je geen tijd te verliezen. Maar hoe ga je die tijd invullen? Hoe ga je om met alles wat op je afkomt en je mogelijk overspoelt? Welke keuzes moet je maken, welke beslissingen ga je nemen? Hoe kan je mens blijven en niet alleen patiënt zijn?

Heb je behoefte aan iemand die je zonder oordeel, helpt om jouw eigen weg te vinden in wat het leven in je laatste fase voor je in petto heeft? Dan kan haptonomische stervensbegeleiding wat voor je zijn.

Ik doe je een aanbod om echt te luisteren en daar de tijd voor te nemen. Een gelegenheid om over jezelf te praten, over je gevoelens, je gedachten, twijfels en vragen. Zo kunnen we samen aandacht en ruimte bieden aan alles wat nog nodig is. Zodat jij kunt voelen wat je wilt en hoe jij dat wilt doen.

Vanaf het moment dat duidelijk wordt dat je niet lang meer te leven hebt, zijn er verschillende fases waar je in kunt komen. Het moment waarop je contact met me zoekt, bepaal je zelf. Net als het moment dat je geen gebruik meer wilt maken van mijn begeleiding. Mijn begeleiding stem ik af op waar jij op dat moment staat, hoe het met je gaat en wat nodig is.

Hieronder een indicatie van wat die begeleiding in kan houden:
* Je kunt met mij praten over dingen waar je bang voor bent.
Bijvoorbeeld angst die misschien niet zozeer een vrees is om dood te zijn, als wel om te sterven. Angst om geconfronteerd te worden met jezelf, met je leven, met (lichamelijke) pijn, onmacht en eenzaamheid. Sterven is een spiegel van je leven.

* Mogelijk vind je het moeilijk om gevoelens te uiten. Om te laten zien dat je boos bent, verdrietig, of wat pijn met je doet. Om een ander te laten voelen wat hij voor je betekent.

* Als je het leven als ondraaglijk gaat ervaren, kunnen we samen onderzoeken wàt er vooral zo moeilijk is. Wat ligt daaraan ten grondslag? En wat is nodig om het iets draaglijker te maken? Ook het onderwerp euthanasie kan daarbij aan de orde komen.

* Als praten niet passend of moeilijk is, kan ik als haptotherapeute ook op andere wijzen gevoelsmatig contact maken. Er kan behoefte zijn aan een teder, woordloos contact. Handen die heel zacht, met respect en bevestiging, bijvoorbeeld de lichaamsdelen aanraken die pijn doen.

Als je ‘niets’ meer kunt, kun je nog altijd van iemand houden en voelen dat er van je gehouden wordt. Want al is het lichaam gehavend, je wezenlijke ik hoeft niet aangetast te zijn. Aangeraakt worden met respect en tederheid, kan louterende, emotionele reacties losmaken.

* Misschien voel je je eenzaam en heb je vooral behoefte aan nabijheid.

 

Familie en naasten

Voor familie en naasten kan ik als tussenpersoon fungeren om elkaar beter te kunnen verstaan. Bijvoorbeeld in situaties van onbegrip of verbroken relaties.

Als je het einde voelt naderen, kan het moeilijk zijn om te zien dat vrienden en familieleden zo’n verdriet hebben. Daar kan verlichting in komen als je met elkaar gevoelens over de dood kunt delen. Er zo nodig, samen om kunt huilen.

Ik kan je helpen om wezenlijk contact te maken met je dierbaren en zij met jou. Vaak verloopt dat in de laatste levensfase op een andere manier dan daarvoor. Als je elkaars proces kunt accepteren, komt de weg vrij om jezelf op je eigen wijze voor te bereiden op de dood.